6 januari 2024 – Apeldoorn | Weer een donker avondje metal in Gigant en dit keer was het de tweede versie van ‘March into Walhalla’.
Dit festival heeft enige raakvlakken met Brainstorm festival, vanwege de organisatie die beide evenementen organiseert en daardoor wellicht ook de bravere kant van het donkere metal.
Niettemin is het een leuk festival met toch wel verrassende bands. SOAR heeft eigen geen introductie nodig. Dit gezelschap is technisch zeer onderlegd en soms vergeet je dat het toch echt metal is wat je aan het luisteren bent.
Crimson Moonlight klinkt en oogt als een band die voor de poorten van de hell is weggesleept, maar niets is minder waar! De teksten zijn gebaseerd op het christelijk geloof.
Niet geheel in mijn luisterlijst staat Craving en dat gaat na vanavond niet veranderen, maar deze band speelde wel strak en de zaal was het hartgrondig met mij oneens en dat heb ik graag.
De enige tegenvaller voor mij was Baldrs Draumar. Ze hadden de pech dat het geluid niet lekker afgesteld was, maar waar hun muziek eerder nog wat heroïsch had, is het nu vooral hard en wat ‘door-elkaar’. Het voordeel voor de band was, dat half Friesland meegekomen was om ze te supporten!
Aktarum kon helaas niet komen en in plaats van een nieuwe band te zoeken, was besloten om iedereen meer speeltijd te geven. Neverus gebruikte de extra tijd om zichzelf goed te presenteren en dat ging ze goed af! Wat een lekkere band is dit!
Als eerste mocht Mourning Wood het podium op en als je de naam van de band niet snapt, dan verklap ik waarschijnlijk dat het een gimmick is. De piraten-metal die ze spelen is vooral vrolijk van aard en heeft een hoop humor. Aan de podiumpresentatie moet nog een beetje gewerkt worden, maar wie weet hebben we het over de volgende Alestorm!
