18 november 2023 – Apeldoorn | Omdat de Willem II in Arnhem te klein was voor het gezelschap van Batushka, moest er naarstig gezocht worden voor een grotere zaal in de directe omgeving. Die zaal werd gevonden in Gigant te Apeldoorn en zo kon het zijn dat met het jaar beide versies van Batushka in Gigant stonden.
Het was nog maar de vraag of het allemaal door zou gaan, want toen de zaal ruim een half uur later openging, was het podium leeg. De bands hadden vanuit Engeland nogal wat vertraging gehad door slecht weer en drukte vooral bij Antwerpen. De douane in Engeland had het het ze ook niet makkelijk gemaakt, want ze hadden alles moeten uitpakken… Hoewel… Als je een lijkkist en een verzameling scheldels in je bagage hebt, kan ik mij voorstellen dat bij het scannen van de tourbus er wat wenkbrauwen omhoog gaan bij sommige douaniers.
Ook waren ze later dan gepland vertrokken, waardoor er tijdens de reis -vanaf Eindhoven ongeveer- achter de schermen onderhandeld werd over de lengte van de sets. De bandmanager was duidelijk; iedereen speelt zijn set of niemand speelt. Het publiek werd wat te laat ingelicht, maar goed… tegen overmacht begin je weinig.
Toen even later vrijwel alle bandleden van de 3 bands op het podium kwamen om te helpen opbouwen, klonk er een luid gejuich. Ondanks de aanvankelijke lichte paniek, nam de routine al snel over en ging het opbouwen vlot. Enige dissonant was, dat diverse bandleden het nodig vonden om hun frustratie te uiten op de vrijwilligers van Gigant… niet erg chique, want die waren er al vanaf ’s middags half 2.
Als eerste mocht Uburen op het podium en dat was een potje ruige metal. Het geluid was niet optimaal, maar met wat handgebaren (nette) werd dat vlot gecorrigeerd en was het goed aan te horen. De changeover was super vlot en Kanonenfieber met hun eerste Wereld Oorlog-metal was aan de buurt. Deze band verraste mij volledig! Niet alleen muzikaal, maar ook het verhaal en hoe dit verteld werd. Voor mij de band van de avond!
Onder de indruk van het voorgaande optreden, was de changeover naar Batushka van Krzysztof Drabikowski te snel voorbij.
Ondanks het geruzie over de naam, zien beide bands er overeenkomstig uit. Toch zijn er wat verschillen; Zo is het katheder bij Krzysztof Drabikowski afwezig en heeft de zanger een minder centrale rol op het podium
Eenmaal bezig zijn er niet heel veel verschillen en zelfs de oudere nummers uit de tijd dat er nog maar 1 Batushka was, klinken -gelukkig- identiek.
Heel eerlijk vond ik de Batushka van Bartłomiej Krysiuk qua presentatie en zang net iets beter, maar wat ik van de versie van Krzysztof Drabikowski beter vond was, dat ze na het optreden met vrijwel de hele band de zaal in gingen en van alles signeerden en met fans stonden te kletsen.
