Voor elke metalhead in Nederland heeft Dynamo toch wel een magische klank. Niet alleen de legendarische Dynamo Open Air festivals, maar toch ook zeker de Dynamo Metal Fest evenementen die sinds 2015 op de kalender staan.
Nadat vorig jaar het 2e podium als nieuwigheid was geïntroduceerd, was dit jaar de ‘verrassing’ dat de vrijdag er aan toegevoegd was; drie dagen metal in Eindhoven, op twee podia!
Vrijwel iedereen die op vrijdag naar Eindhoven afreisde, kreeg te maken met files door huiswaarts kerende vakantiegangers en regen. Dat eerste zorgde ervoor dat er gedurende lange tijd mensen binnendruppelden en door de regen waren er toch iets minder mensen dan gehoopt. Echter tijdens de optredens viel de regen enorm mee; af en toe een kort en vooral zeer licht buitje. Niks waar een beetje festivalganger zich druk om maakt. Voor de watjes was er genoeg plek onder de overkapping van de ijsbaan.
Met slechts het kleinere “Kink Distortion” podium operationeel en het veld afgezet aangepast op het aantal bezoekers, was het eigenlijk best gezellig!
De programmering was letterlijk duister te noemen en deze vrijdag was dan ook al snel omgedoopt tot ‘Black Friday’; niet geheel onterecht!
Helleruin
Deze Nederlandse band uit Groningen is goed bezig. De langspeler die vorig jaar uitkwam werd goed ontvangen en ook live overtuigen ze in Eindhoven het publiek vrij eenvoudig.
Black metal is niet voor iedereen weggelegd, maar als het melodieus is met een band die actief is op het podium, kan ik het zeker waarderen.
En dat is dus ook precies wat Helleruin doet; een strakke set spelen, waarbij het visuele aspect niet werd vergeten.
Uada
Met lange cappuchons over het hoofd en de lange haren over het gezicht, betreedt Uada het podium, want deze heren willen liever niet bekend worden. Tijdens het signeren bij de stand van Metalfan, wordt verzocht om op dat moment geen foto’s te maken. Achteraf is deze mogelijkheid er wel, waarbij de bandleden hun gezichten bedekken met hun hand.
Muzikaal was ik niet heel erg onder de indruk. De ‘wall of sound’ was voor mij te weinig gevarieerd en te monotoon. Wat wellicht kwam het doordat het geluid niet heel goed was. In mijn optiek ontbrak het melodische deel van de ‘Melodic Black Metal’ ontbrak in mijn optiek.
Echter op het veld stonden vele fans en die waren het niet met mij eens!
Toxic Holocaust
Dat Toxic Holocaust feitelijk de éénmansband is van Joel Grind is wel bekend. De bezetting van de band die Joel heeft meegenomen naar Dynamo Metal Fest, is van een aangenaam niveau. Muzikaal klinkt het als een klok, maar qua kijkerswaarde valt het helaas wat tegen. Het is niet echt statisch te noemen, maar het had wel wat meer actie mogen bevatten.
Decapitated
Met Decapitated maakt elke organisatie een solide keus. Of je fan bent of niet, deze band levert. De dreads van Rafał Piotrowski zijn al jaren onderwerp van discussie (en vele foto’s!) en ook nu zijn ze weer veel langer dan ooit! Fotografisch leverde dat weer mooie beelden op, want Rafał headbangt er lustig op los waarbij zijn dreads alle kanten opvliegen.
Het muzikale deel zit wederom geramd. De band speelt degelijk zonder echt ergens uit de bocht te vliegen en naast Rafał droeg de band niet veel bij aan een visueel spektakel.
Watain
Deze band boezemt bij veel bezoekers vooraf al wat angst in. Is het niet alleen voor de enorme hoeveelheid vuur op het podium, dan is het wel het bloed dat in het verleden nog wel eens het publiek ingegooid werd.
Na een uitgebreide pyro check, betreedt zanger ‘E’ (echte naam: Erik Danielsson) het podium met twee grote brandende fakkels die hij boven zijn hoofd kruist. De rest van de band volgt hem en als iedereen op het podium staat, is er een explosie van geluid als de band inzet.
Een optreden van Watain is een belevenis die je eens in je leven meegemaakt moet hebben, maar wel van een afstandje!
Tijdens het eerste nummer gooit ‘E’ een fakkel vanaf het podium in het publiek; precies over mijn hoofd. Ik merk dit pas doordat ik ineens mijn rug warm voel worden en achter mij keek. Twee wild enthousiaste fans houden de fakkel schuin omhoog en headbangen wild op de maat van de muziek en verwarmen zo mijn rug. Net iets te warm naar mijn smaak dus ik draai om voor een foto.
De tweede fakkel vindt ook zijn weg naar het publiek en ook deze wordt gevangen. Het publiek vindt het geweldig! We zullen het maar niet over de mogelijke risico’s hebben.
Het geluid staat behoorlijk goed en het podium is indrukwekkend, maar eerlijk gezegd had Watain op het hoofdpodium moeten staan. De rekwisieten waren dan beter tot hun recht gekomen en de band ook. Niettemin is de show erg indrukwekkend! Veel vuur, rood licht en ‘E’ die zojuist uit de hel lijkt nedergedaald om de ijsbaan in vuur en vlam te zetten.
Al vroeg in de set heft ‘E’ een potje boven zijn hoofd en de fotografen in de fotopit stuiven bijna allemaal naar de zijkant. De voorste rijen publiek zijn er klaar voor… maar er wordt niet met bloed gegooid. In plaats daarvan loopt ‘E’ van het podium af en verschijnt even later in de fotopit voor het podium met zijn potje bloed boven zijn hoofd. Hij doopt zijn vingers in het potje en strijkt daarmee over de voorhoofden van ‘uitverkoren’ fans die het machtig vinden!
‘E’ zwiepte ook zijn hand in het rond, waardoor veel fans en wat fotografen onder de bloedspetters komen te zitten. Ondanks dat het geen echt bloed is (volgens ingewijden) stonk het goedje wel naar een slachthuis. Menigeen die een goede neusvol kreeg van de lucht van het goedje, moest de neiging om te kokhalzen onderdrukken.
Nog maar drie nummers gespeeld en het duizelde al van wat er allemaal gebeurt! De rest van de set was visueel een feestje. Muzikaal moet je er van houden, maar indrukwekkend was het zeker!
